Jaką rolę w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego odgrywa komunikowanie się władz/reprezentantów ze społecznością? Po co i w jaki sposób organizować taką komunikację?
Mechanizm stałej i efektywnej komunikacji ze społeczeństwem, prowadzenie badań opinii społecznej, wspieranych przez takie narzędzia jak otwarte debaty, fora internetowe, spotkania z mieszkańcami – różnorodność form komunikacji powinna zapewnić rozumienie procesu i łatwego w nim udziału dla wszystkich mieszkańców. Komunikacja społeczna jest czasochłonna i wymaga nakładów, ale daje w efekcie lepsze decyzje akceptowane przez większą część społeczeństwa, która także z większym zaangażowaniem włącza się także w późniejszą realizację przyjętej strategii, uznając ją za „własną”. Ponadto środki wydane na dobre konsultacji zwracają się w niższych kosztach realizacji przyjętej strategii. Dobrą komunikację społeczną i efektywne włączenie społeczeństwa w proces podejmowania decyzji można zobrazować dwoma przykładami realizacji inwestycji: pół roku konsultacji i półtora roku realizacji inwestycji (spowodowanych protestami społecznymi, blokadami, procesami sądowymi itp.) albo półtora roku konsultacji i pół roku realizacji inwestycji zaakceptowanej i aktywnie wspieranej przez lokalną społeczność oraz liderki i liderów opinii. W obu wypadkach czas realizacji inwestycji jest identyczny – w drugim wartością dodaną jest budowanie aktywnego społeczeństwa obywatelskiego oraz podnoszenie poziomu kapitału społecznego.

Co jest najważniejsze w procesie komunikacji na linii: władze/obywatele?
Kluczowa jest interaktywność nie tylko informacja, ale także chęć uzyskania jak najpełniejszych informacji zwrotnej każda i każdy widzi tę samą sprawę z innej perspektywy, ma specyficzną wiedzę, doświadczenie itd. Proces konsultacji musi być także prowadzony w sposób przejrzysty i precyzyjnie określający ich rezultat wszystkie zgłaszane uwagi muszą zostać rozpatrzone i w sposób zrozumiały komunikowane osobom, grupom je zgłaszającym: w przypadku odrzucenia albo częściowego odrzucenia uwag czy pomysłów kluczowe jest wyjaśnienie powodów takiej sytuacji. Takie przeprowadzenie konsultacji społecznych jest podstawą budowania poczucia wpływu na proces podejmowania decyzji.

Co to jest organizacja strażnicza?
Organizacja strażnicza (z ang. watchdog) – organizacja pozarządowa, która zajmuje się monitorowaniem i upublicznianiem działań podejmowanych przez instytucje publiczne lub inne instytucje (np. prywatne korporacje) czy osoby mające wpływ na sferę publiczną, w celu wykrycia nieprawidłowości w ich działaniach. Działania strażnicze podejmują także dziennikarze śledczy.

Początek działań strażniczych w Polsce wiąże się z monitorowaniem przestrzegania praw człowieka oraz ochroną środowiska. W przypadku praw człowieka taką organizacją był Komitet Helsiński, natomiast pierwszą organizacją ekologiczną, która prowadziła działania o charakterze strażniczy był Polski Klub Ekologiczny.
Więcej na stronie stworzonej przez Dariusza Szweda w wikipedii: http://pl.wikipedia.org/wiki/Organizacja_stra%C5%BCnicza


Co trzeba zrobić, żeby stworzyć zespół dobrze współpracujących ze sobą ludzi?
Praca w organizacjach pozarządowych czy zespołowe działania wolontaryjne są specyficzne – osoby prowadzące działalność społeczną mają często silne poczucie misji, są emocjonalnie związane z daną sprawą, mają duże ambicje oraz potrzebę uznania i realizacji w kontaktach społecznych; ich praca wymaga ciągłego bycia innowacyjnymi, otwartymi, podejmującymi nowe wyzwania. Wszystko to powoduje, że utrzymanie w ryzach zespołu, stworzenie klimatu zarówno do pracy indywidualnej jak i współpracy zespołowej wymaga bardzo dobrze sprecyzowanych reguł.
Najważniejsze jest sprecyzowanie rzeczy podstawowej: jasno określony wspólny cel, system wartości i podejście, za które wszyscy czują się odpowiedzialni. Ważne są także jasno określone zasady obowiązujące w zespole, które warto spisać w formie otwartego kontraktu. Przykładowe zapisy mogą wyglądać następująco: nie spóźniamy się na spotkania i nie wychodzimy przed zakończeniem; traktujemy się z szacunkiem; spokojnie wyjaśniamy sporne kwestie koncentrując się na osiągnięciu porozumienia itd. Kolejna kwestia to umiejętny podział zadań pomiędzy członków i członkinie zespołu: należy pamiętać, że zespół to to mała liczba osób o uzupełniających się umiejętnościach. Niezbędny jest też jawny i przejrzysty przepływ informacji pomiędzy liderem/liderką a grupa i pomiędzy członkami i członkiniami grupy.

Jaką rolę w dobrze funkcjonującym zespole spełniają stosunki międzyludzkie? W jaki sposób należy je kształtować?
Jeśli chodzi o stosunki międzyludzkie panujące w dobrym zespole, to należy wymienić:
- możliwość brania i dawania wsparcia o charakterze społeczno-emocjonalnym;
- istnienie i akceptacja dla wspólnych wartości
- prawny podział ról i funkcji w ramach przydzielonych zadań
- umiejętność wykorzystywania i uwzględniania indywidualnych cech i predyspozycji w dzieleniu się zadaniami – mające na celu jak najlepsze wykorzystanie wszystkich umiejętności posiadanych przez członków i członkinie grupy.
- relacje grupowe nie utrudniają koncentracji na zadaniach – tworzą klimat twórczej wymiany poglądów i współpracy.

Jak zorganizować konferencję prasową?
Przygotowania i informacja o konferencji:
Przed zorganizowaniem konferencji powinniśmy mieć przygotowaną listę dziennikarzy zajmujących się w danej redakcji określoną tematyką, ich adresy mailowe oraz numer faksu do redakcji.
Zaproszenia na konferencję rozsyłamy na kilka dni przed konferencją, a następnie powtarzamy na dzień przed konferencją. Dobrze jest wysłać zaproszenie faxem na adres ogólny redakcji.
Zaproszenie na konferencję powinno być krótkie: nie powinno opisywać całości problemu. (Dopiero na konferencji rozdajemy dziennikarzom całościowe materiały). W zaproszeniu – maksymalnie na jedną kartkę - piszemy dokładnie: kto zaprasza, gdzie, kiedy i w jakiej sprawie. Ważne jest, żeby w dobry, „chwytliwy” sposób określić temat konferencji.
W zaproszeniu możemy też podać nazwiska wybranych organizatorów, ich funkcje, ewentualnie gości.

Kiedy zorganizować konferencję ?
Ze wszelkich wydań lokalnych gazet największa poczytnością cieszą się te piątkowe. Dlatego konferencje warto organizować w czwartki. Najlepiej ok. godz. 12. Wcześniej dziennikarze są na spotkaniach redakcyjnych, rozdziela się im tematy. Natomiast później są już zajęci przygotowywaniem materiałów do druku. Jeśli zorganizujemy konferencję o godz. 16, lub później, możemy mieć pewność, że w lokalnej prasie w następnym dniu nic się nie ukaże. Podobnie jest z lokalnymi stacjami telewizyjnymi.
Najgorszym dniem na organizowanie konferencji prasowych jest sobota. W redakcjach gazet codziennych większość dziennikarzy ma wówczas dzień wolny. Z kolei niedziela jest dość dobrym dniem do konferencji, bo dziennikarze muszą mieć tematy do poniedziałkowego wydania. Jeśli jednak przygotowujemy konferencję w niedzielę, informacja o niej musi dotrzeć do redakcji z kilkudniowym wyprzedzeniem.
W jakim miejscu zorganizować konferencję?
Po pierwsze jak najbliżej centrum – miejsc, gdzie znajdują się redakcje dzienników. Jeśli nie mamy biura, można zorganizować konferencję w kawiarni, najlepiej zacisznej, gdzie nie pali się papierosów i nie ma głośnej muzyki, gdzie jest możliwość izolacji (przynajmniej względnej).
Jakie materiały przygotować?
Podstawowa sprawa to logo naszej organizacji oraz wizytówki na stoliku mówców. Pamiętajmy, że niektórzy dziennikarze się spóźniają, albo wcześniej wychodzą. Dlatego jest b. istotne, że niezależnie od tego ile razy słownie się przedstawimy, nazwa naszej organizacji, oraz nazwiska mówców musza być cały czas widoczne.
Materiały: wizytówki, stanowiska itd. możemy rozłożyć na specjalnie przygotowanym stoliku. Materiały te muszą być czytelne, porządnie odbite. Jeśli zawierają więcej niż jedną stronę, najlepiej rozdawać je w teczkach. Także na materiałach musi być nazwa organizacji, adres, telefon, mail itd.
Jak powinna przebiegać konferencja?
Warto wyznaczyć osobę prowadzącą konferencję, przygotować sobie ogólny plan i rozdzielić role. Przed sobą można trzymać materiały, ściągi itp. Na początku konferencji przedstawiamy się. Potem odczytujemy nasze stanowisko – to ważne przede wszystkich dla dziennikarzy radiowych, żeby mieć słowny zapis takiego stanowiska. Następnie prosimy o pytania i odpowiadany na nie. Konferencja nie powinna trwać dłużej niż 0,5 godziny. Dziennikarze, którzy będą mieli więcej czasu i będą zainteresowani tematem, zostaną i przeprowadzą z wybranymi przez siebie osobami indywidualne rozmowy.

Jakie są podstawy prawne regulujące współpracę pomiędzy NGO a samorządami?
Współprace pomiędzy organizacjami pozarządowymi a władzami samorządowymi reguluje kilka ważnych aktów prawnych:
Ustawa z 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. 2003, nr 96, poz. 873 z późn. zmianami) wraz z Ustawą z 24 kwietnia 2003 roku „Przepisy wprowadzające ustawę o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie” (Dz. U. 2003, nr 96, poz. 874)
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 grudnia 2005 r. w sprawie wzoru oferty realizacji zadania publicznego, ramowego wzoru umowy o wykonanie zadania publicznego i wzoru sprawozdania z wykonania tego zadania, Dz.U.05.264.2207
Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie obowiązku badania sprawozdań finansowych organizacji pożytku publicznego, Dz.U.04.285.2852
Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 4 sierpnia 2003 r. w sprawie Rady Działalności Pożytku Publicznego, Dz.U.03.147.1431
Ustawa z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2005 Nr 249, poz. 2104) oraz Ustawa z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. 2004 nr 273 poz. 2703).
Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz.U. 2005 nr 169 poz. 1420).
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655 oraz z 2008 r. Nr 171, poz. 1058).

Jakie zasady regulują współpracę pomiędzy organizacjami pozarządowymi a samorządami?
Zasada pomocniczości
- samorząd uznaje prawo organizacji pozarządowych do samodzielnego definiowania i rozwiązywania problemów społeczności, także należących do sfery zadań publicznych. Samorząd będzie zlecał zadania i przekazywał środki finansowe organizacjom, które są gotowe realizować te zadania na wymaganym poziomie.
Zasada suwerenności stron
- samorząd respektuje niezależność i podmiotowość organizacji pozarządowych, ich związków i reprezentacji.
Zasada partnerstwa
- samorząd traktuje organizacje pozarządowe, ich związki i reprezentacje jako równoprawnych partnerów w definiowaniu problemów społecznych, określaniu sposobów ich rozwiązywania oraz realizacji zadań publicznych.
Zasada efektywności
- samorząd będzie dokonywał wyboru najbardziej efektywnego sposobu realizacji zadań publicznych spośród proponowanych przez organizacje pozarządowe.
Zasada uczciwej konkurencji
- samorząd będzie równorzędnie traktował podmioty konkurujące o realizację zadań publicznych: organizacje pozarządowe i jednostki samorządowe.
Zasada jawności
- samorząd będzie udostępniał informacje na temat zamiarów, celów i środków przeznaczonych na realizację zadań publicznych oraz o dotychczas ponoszonych kosztach prowadzenia tych zadań. Samorząd będzie dążył do tego, aby wszelkie możliwości współpracy z organizacjami pozarządowymi były powszechnie wiadome i dostępne oraz jasne i zrozumiałe w zakresie stosowanych procedur i kryteriów podejmowania decyzji.



Proszę o informację czy miasta w Polsce realizują ten sam model współpracy z organizacjami pozarządowymi, czy też występuą różne modele.
Przyjęło się mówić o kilku modelach współpracy w Polsce. Są to:
 I. model tzw. gdański - samorząd wyodrębnia pulę środków dla organizacji samorządowych i ogłasza konkurs dotyczący wielu rodzajów działalności,
 II. model zadaniowy - poszczególne komórki samorządu rezerwują pewne kwoty na realizację konkretnych przedsięwzięć,
 III. zamówienia publiczne - kontraktowanie, zlecanie zadań) - środki przeznaczane są na realizację konkretnego zadania, a jego wykonawca wybierany jest w procesie zamówień publicznych,
 IV. model mieszany, oparty na czterech następujących elementach:
 - system grantowy,
 - system kontraktowy - oparty na zasadzie ekwiwalentności świadczeń i stosowany tylko dla dobrze wyodrębnionych zadań o określonych standardach i rozwiniętym rynku dostarczycieli usług,
 - system projektów skonsolidowanych - możliwość wspólnego występowania o środki konsorcjum organizacji wspólnie i komplementarnie pracujących na rzecz danego problemu,
 - system wsparcia infrastruktury - celem jest konkurowanie o środki z pozostałymi organizacjami, wspieranie ich i podnoszenie szans na dostęp do środków w wymienionych programach.